خرقه فکندن

«لغت نامه دهخدا»

[خِ قَ / قِ فَ / فِ کَ دَ](مص مرکب) خرقه تسلیم کردن کنایه از تسلیم شدن است : من خرقه فکنده ام ز عشقت باشد که بوصل تو زنم چنگ سعدی (طیبات).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر