خرکار

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ص مرکب) آنکه بسیار کار کند بی ماندگی سخت پرکار آنکه بسیار کار کند و مانده نشود (یادداشت بخط مؤلف||) کسی که کارش حمل هیزم و خاک کوه با الاغ و اسب باشد (در لهجهء گناباد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر