«لغت نامه دهخدا»
[خَ هِ خَ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از آسمان (یادداشت بخط مؤلف) : چو خاتون یغما بخلخال زر ز خرگاه خلخ او برآورد سرنظامی.