«لغت نامه دهخدا»
[خَ هِ عِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از عشق است : یا رب دلی که در وی پروای خود نگنجد دست محبت آنجا خرگاه عشق چون زد؟ سعدی.