خرگاهی

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ص نسبی) منسوب به خرگاه خرگاه نشین || معشوقهء چادرنشین (یادداشت بخط مؤلف) : چو زین خرگاه گردان دور شد شاه برآمد چون رخ خرگاهیان ماهنظامی آن خرامنده ماه خرگاهی شد طلبکار آب چون ماهینظامی آمدند آن بتان خرگاهی حوض دیدند و ماه با ماهینظامی آنچه در این حجلهء خرگاهی است جلوه گری چند سحرگاهی استنظامی ایا باد سحرگاهی گر این شب روز میخواهی از آن خورشید خرگاهی برافکن دامن محمل سعدی - ماه خرگاهی؛ معشوقهء چادرنشین (یادداشت بخط مؤلف) - ماه خرگهی؛ معشوقهء چادرنشین (یادداشت بخط مؤلف) : چه ناله ها که رسید از دلم بخرمن ماه چو یاد عارض آن ماه خرگهی آوردحافظ || در صفت درخت، آنکه امروز چتری گویند (یادداشت بخط مؤلف): و در این چهارباغها میوه های الوان از ناشپاتی و بادام و فندق و گیلاس و عناب و هر میوه که اندر بهشت هست در آنجا بغایت نیکو و لطیف بوده است (تاریخ بخارای نرشخی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر