خرم بهار

«لغت نامه دهخدا»

[خُرْ رَ بَ] (اِ مرکب) بهار سرسبز بهار باطراوت کنایه از طراوت و سرسبزی است : بیاراست بزمی چو خرم بهار ز بس شادمانی گو نامدارفردوسی چو دستان که پروردگار من است تهمتن که خرم بهار من استفردوسی بیاراست او را چو خرم بهار فرستاد در شب بر شهریارفردوسی ز روی او که بد خرم بهاری شد آن آتشکده چون لاله زارینظامی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر