خرمردم

«لغت نامه دهخدا»

[خَ مَ دُ] (اِ مرکب) آنکه بصورت مردم و به سیرت به خر ماند کنایه از احمق نافهم : نیستی مردم تو بل خرمردمی زیرا که من صورت مردم همی بینم ترا و فعل خر ناصرخسرو خرمردمند هر سه نه مردم نه خر تمام از هر دو نام همچو شترمرغ بهره ورسوزنی ای پرستنده زادهء سم خر خرمردم نه ای که مردم خرسوزنی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر