«لغت نامه دهخدا»
[خَ مَ دُ] (اِ مرکب) آنکه بصورت مردم و به سیرت به خر ماند کنایه از احمق نافهم : نیستی مردم تو بل خرمردمی زیرا که من صورت مردم همی بینم ترا و فعل خر ناصرخسرو خرمردمند هر سه نه مردم نه خر تمام از هر دو نام همچو شترمرغ بهره ورسوزنی ای پرستنده زادهء سم خر خرمردم نه ای که مردم خرسوزنی.