«لغت نامه دهخدا»
[خُرْ رَ رَ] (ص مرکب)شادروان آنکه روان او شاد است : همیشه بود شاد و خرم روان بی اندوه باشد ز گشت زمان فردوسی چنان کاین عروس از درم خرم است بزر بود خرم روان عنصریخاقانی.