«لغت نامه دهخدا»
[خُرْ رَ سِ رِ] (ص مرکب)آنچه ترکیب لطیف و مناسب دارد خوش ترکیب : جهانی چنین خوب و خرم سرشت حوالت چرا شد بقا بر بهشت؟نظامی.