خرمنج

«لغت نامه دهخدا»

[خَ مُ] (اِ مرکب) خرمگس، چه منج بمعنی مگس باشد (آنندراج) (انجمن آرای ناصری) (برهان قاطع) (ناظم الاطباء) : ای تو تبتی مشک و حسودت زرغنج با بور تو رخش پور دستان خرمنج( 1) حکیم ازرقی (از آنندراج ||) مردم مفلوج را نیز گفته اند یعنی شخصی که فلج داشته باشد (برهان قاطع) (فرهنگ جهانگیری) (آنندراج) (انجمن آرای ناصری ||) رنگی هم هست از رنگهای اسب (برهان قاطع) ( 1) - مرحوم دهخدا این بیت را از سوزنی آورده اند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر