خرمندی

«لغت نامه دهخدا»

از درختان Diospyros lotus که تنها یک گونهء آن Diospyros و از جنس Ebenaceae [خُ مَ] (اِ) درختی است از تیرهء بومی جنگلهای کرانهء دریای مازندران است در جلگه تا ارتفاع 1100 متر از سطح دریا می روید آنرا در آستارا و طوالش آمبر، در گیلان اربه یا اربا، در رامسر خرما، در مازندران خرمندی، در کیاکلا خرمنی، در رامیان انجیرخرما، در گرگان اندی خرما، انده خرما یا اندوخرما می خوانند در آمل و نور و کجور درخت نر و مادهء آن بنامهای مختلف خوانده میشود درخت نر، کهلو یا کلهو و درخت ماده، فرمنی یا فرمونی نامیده میشود درخت خرمالو که در تهران فراوان می باشد درختی است پیوندی که پایهء آن که بومی ژاپن می باشد) پیوند گردیده است خرمندی خاکهای شنی را ) Diospyroskaki خرمندی بوده و روی آن گونهء دوست می دارد ولی در خاکهای بارخیز دیگر نیز می روید خواهش درخت خرمندی از نظر روشنایی میانه است بلندی آن به 80 متر می رسد رویش آن تند است ریشه اش سطحی و ستبر می باشد درخت خرمندی / پانزده تا بیست متر و قطر آن به 0 - بفراوانی جست می دهد و خیلی زود جنگل را فرامی گیرد و گاهی درختان گرانبها را در سایهء خود نابود می کند مصرف: 1 چوب خرمندی چندان خوب نیست زیرا تا نزدیک صدسالگی چوبدرون آن ناچیز است مصرف عمدهء آن برای تهیهء چوب تونلی اربه » و هیزم و زغال است 2 - میوهء خرمندی کمی شیرین و گس است و روستائیان آنرا می خورند شیرهء آن که در گیلان بنام معروف است خورش لذیذی برای کته برنج می باشد روش جنگلداری: این درخت از نظر جنگلبانی ارزش چندانی ندارد « دوشاب و چون در جنگلهای شمال ایران درختان گرانبها را در سایهء خود تباه می کند هنگام آزاد کردن و روشن کردن جنگل باید آنرا برانداخت ولی خود آن در دامنه های تند برای جلوگیری از فرسایش خاک لازم است شاخه زاد آن برای تهیهء هیزم و زغال 193 ) اربه (یادداشت بخط مؤلف) رجوع به اَرْبه شود - مناسب می باشد (از جنگل شناسی ساعی صص 192.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر