خرمن گدایی

«لغت نامه دهخدا»

[خِ / خَ مَ گَ / گِ](حامص مرکب) عمل خرمن گدای : با زبان گندمین از بی نوایی فارغم خوشه ای دارم که از خرمن گدایی فارغم صائب (از آنندراج).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر