خرو

«لغت نامه دهخدا»

[خِ] (اِ) خیرو خبازی (ناظم الاطباء) خُرو تخم آن گزندگی جانوران را نافع است و بعربی بذرالخرو خوانند (برهان قاطع).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر