خروب

«لغت نامه دهخدا»

[خُ] (ع مص) دزدیدن شتر کسی را (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد) (منتهی الارب) منه: خرب بابل فلان خرابهً و خروباً (|| اِ) جِ خُرْبَه رجوع به خُربه شود.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر