«لغت نامه دهخدا»
[خُ شَ دَ / دِ] (نف) آنکه می خروشد : غم عاشقی ناچشیده ولیکن خروشنده چون عاشق از ناتوانیفرخی هَلِع؛ خروشنده از ناشکیبایی (منتهی الارب).