خروط

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ع ص، اِ) ستور سرکش که رسن از دست کشنده درگسلاند و راه خود گیرد ج، خُرط || زن فاجره || کسی که بنادانی و بی تجربتی بکاری درآید بی دریافت انجام (از منتهی الارب) (از تاج العروس) (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر