خریدار

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (نف) خریدکننده مشتری (ناظم الاطباء) خَرَندَه، بایع، بَیِّع (یادداشت بخط مؤلف) : ای خریدار من ترا بدو چیزرودکی ز هر سو فراوان خریدار خاست بدان کلبه بر تیزبازار خاستفردوسی فروشنده ام هم خریدار نیز فروشم بخرم ز هر گونه چیزفردوسی مده در بهای جهان عمر کوته که جز تو جهان خود خریدار دارد ناصرخسرو تو گرد چون و چرا گر همی نیاری گشت چرا و چون ترا ما بجان خریداریم ناصرخسرو یار تو باید که بخرد ترا هم تو خودی خیره خریدار خویش ناصرخسرو خریدار دارم بسی از تو من به چرا خدمت تو کنم رایگانیمنوچهری هوی بمن بر دلال معصیت گشته ست از آنکه خواجهء بازار فسق و عصیانم گنه بمن بر دلال وار عرضه کند بدان سبب که خریدار آب دندانمسوزنی بکاه برگی برگ جهان نخواهم جست چنان که نیست به یک جو جهان خریدارم خاقانی چو نقدی را دو کس باشد خریدار بهای نقد بیش آید پدیدارنظامی خریدار دُر گر چه باشد بسی سفالینه را هم ستاند کسی امیرخسرو دهلوی تو با این مردم کوته نظر در چاه کنعانی به مصر آ تا پدید آیند یوسف را خریداران سعدی معرفت نیست در این قوم خدا را مددی تا برم گوهر خود را بخریدار دگرحافظ شیر مردان در کعبه مرا نپذیرند که سگان در دیرند خریدار مراخاقانی اولین کس که خریدار تو شد من بودم مایهء گرمی بازار تو شد من بودم وحشی بافقی -امثال: یک یوسف مصری و صد خریدار (از مجموعهء امثال چ هند ||) طالب موافق بسیار مشتاق علاقه مند خواهنده (یادداشت بخط مؤلف) : کجا مردم در این اقلیم هموار بوند آن لفظ پیشین را خریدار (ویس و رامین) که این ترک زاده سزاوار نیست کس او را به شاهی خریدار نیست فردوسی خریدارم این رأی و پند ترا سخن گفتن سودمند ترافردوسی خریدارم او را بتخت و کلاه بفرمان یزدان به گنج و سپاهفردوسی دستور ملک صاحب ابوالقاسم احمد آن حمد و ثنا را به دل و دیده خریدار فرخی پشت اهل ادب است او و خریدار ادب زین همی تیز شود اهل ادب را بازارفرخی از بارخدایان و بزرگان جهان ادبست هم شعر شناسنده و هم علم خریدارفرخی چشم بدان دور باد از آن شه کانشه سخت ادب پرور است و علم خریدار فرخی محمود و محمد ملکانند و شهانند این خوی چنین را بدل و دیده خریدار فرخی حق است سخنهاش اگر زی تو محال است بی شک خریدار خرافات و محالی ناصرخسرو این جهان پیرزنی سخت فریبنده ست نشود مرد خردمند خریدارشناصرخسرو مرد خرد را بعلم یاری ده که خرد علم را خریدار استناصرخسرو ماه را با نور رویش بیش مقداری نماند مشک را با بوی زلفش بس خریداری نماند خاقانی باد در سبلت نااهل مدم گرچه نااهل خریدار دم استخاقانی مرا ظن بود کز من برنگردی خریدار بتی دیگر نگردینظامی ناز بر آن کس که خریدار تستسعدی شهری است پرکرشمه و خوبان ز شش جهت چیزیم نیست ورنه خریدار هر ششمحافظ بندهء ط��لع خویشم که در این قحط وفا عشق آن لولی سرمست خریدار من است حافظ و از درختان میوه ها پدید می آید و همه بزیر می ریزند و خشک میشوند و هیچ خریدار نباشد (قصص الانبیاء).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر