خریرالماء

«لغت نامه دهخدا»

[خَ رُلْ] (ع اِ مرکب) آواز آب (یادداشت بخط مؤلف) : و این دیه خراره از بهر آن خراره گویند کی آبی از این دیه در نشیبی عظیم می افتد و آوازی بلند می دهد و به تازی بانگ آن را خریرالماء گویند (قابوسنامهء ابن بلخی).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر