«لغت نامه دهخدا»
[خَ طَ / طِ] (نف مرکب)حافظ خریطه : و از حواس جاسوس سازد تا جاسوسان جمله اخبار نزدیک وی جمع همی کنند و از قوت حفظ که در آخر دماغ است خریطه دار سازد تا رقعهء اخبار از دست برید می ستاند و نگاه می دارد و بوقت خویش بر وزیر عرضه می کند (کیمیای سعادت).