«لغت نامه دهخدا»
[خُ رْ رَیْ طا] (ع اِ) ستیزه در گریه سختی گریه (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب ||) پیه که از بیخ گیاه لخ برآرند (منتهی الارب) (از تاج العروس).