«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (اِ) بلندی بیرون ران (از برهان قاطع) (ناظم الاطباء) (آنندراج) (انجمن آرای ناصری) : از بلندی و ز پهنی و بزرگی که نمود راست گفتی که نه شیر است هیونی است کلان مهرهء گردن چون تخم سپندان کردی بُختیی را که سر و دست زدی بر خز ران حکیم ازرقی (از آنندراج ||) نشسته براه رفتن هم هست چنانکه طفلان روند (برهان قاطع) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج).