«لغت نامه دهخدا»
می گویند و آن دشنام است از خزق که به معنی سرگین افکندن باشد (منتهی الارب||) «! یا خزاق » [خَ قِ] (ع ص) در عربی سرگین انداز (ناظم الاطباء).