«لغت نامه دهخدا»
[خِ مَ] (ع اِ) حلقهء موئین که در بینی شتر کنند و مهار بر وی بندند ج، خِزام، خِزامات، خَزائم || تسمه ای که بدان نعلین را به روی پا بندند (از منتهی الارب) (از لسان العرب) (از تاج العروس) - خزامه النعل؛ دوال باریک که میان هر دو شراک باشد (از منتهی الارب) (از لسان العرب).