«لغت نامه دهخدا»
[خَ رَ / رِ دَ / دِ] (ن مف مرکب) پژمرده خزان دیده : مجنون چو گل خزان رسیده می گشت میان آب دیدهنظامی کای تازه گل خزان رسیده رفتی ز جهان جهان ندیدهنظامی لیلی سمن خزان ندیده مجنون چمن خزان رسیدهنظامی.