خزو

«لغت نامه دهخدا»

[خَزْوْ] (ع مص) قهر کردن و سیاست کردن کسی را (از تاج المصادر بیهقی) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب ||) مالک شدن || بازداشتن کسی را از خواهش خود || ریاضت دادن چارپا و رام و مطیع کردن او را|| دشمن داشتن کسی را || شکافتن زبان شتر بچه را (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد) (از منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر