«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (ع اِمص) گمراهی خساره (منتهی الارب) (از تاج العروس ||) هلاکی خساره || غدر خساره || زیانکاری خساره (منتهی الارب ||) بدبختی و خواری (یادداشت بخط مؤلف) : و از خزاین و کرایم اموال و ساز و اسلحه چندان بریختند که اگر عشر آن وقایهء عرض خویش ساختندی و بر سبیل فدیه بذل کردندی آبروی بماندی و در کسوت عار و لباس خزی و خسار در اقطار عالم متفرق نشدندی (ترجمهء تاریخ یمینی) همگنانرا در لباس عار و خسار به غزنه بردند (ترجمهء تاریخ یمینی ) بعضی در دام طمع گرفتار دمار و خسار گشتند (ترجمهء تاریخ یمینی).