«لغت نامه دهخدا»
[خِ رَ] (ع اِ) زیان ضرر (از ناظم الاطباء) : مردمان خراسان از خسارت و تاراج فارغ شوند (تاریخ بیهقی ||) کم آمدن حاصل فروش از قیمت خرید ضرر در تجارت و زیان در معامله (از ناظم الاطباء) :بازرگانی را هزار دینار خسارت افتاد (گلستان سعدی) عشق را فایده در کوی زیانکاران است هر که زین کوی سفر کرد خسارت برده نظیری (از آنندراج ||) عاهت (یادداشت بخط مؤلف).