خسان

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (اِ) فرومایگان (آنندراج) جِ خس رجوع به خس شود : زین خسان خیر چه جوئی چو همی بینی که بترب اندر هرگز نبود روغنناصرخسرو می بگفتی راستی گر از زیان این خسان عاقلان را گوش کردن قول من یاراستی ناصرخسرو گفت بگذار ترهات خسان رو به بی بی سلام ما برسانسنائی از خسان همت کسان مطلب که رخ و پیل کار شه نکنندخاقانی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر