خستوانه

«لغت نامه دهخدا»

[خُ / خَ تُ نَ / نِ] (اِ) پشمینه ای باشد موی از او درآویخته یا کرباس پاره (صحاح الفرس) پشمینه ای بود که بلادریان( 1)دارند و مویها در آنجا آویخته بود (از فرهنگ اسدی نخجوانی) لباسی باشد که درویشان و فقیران پوشند و از آن پشمها و مویها آویزان باشد (از برهان قاطع) (شرفنامهء منیری) : بجنگ دعوی داری و سخت تفته زنی درشت گویی و پرخوار و خستوانه تنی ابوالعباس مروزی که از دیبای چین تا خستوانهشمس فخری نگر ز سنگ چه مایه بهست گوهر سرخ ز خستوانه چه مایه بهست شوشتری معروفی || خرقه ای را نیز گویند که از پارچه های الوان دوخته شده باشد (برهان قاطع) ( 1) - ن ل: پلاه وریان (یادداشت بخط مؤلف).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر