خستونه

«لغت نامه دهخدا»

[خُ نَ / نِ] (اِ) خستوانه است که خرقهء پاره پارهء درویشان باشد (از برهان قاطع) (از ناظم الاطباء ||) خرقه ای که از پارچه های الوان دوخته باشند (از ناظم الاطباء) : خستونهء حسن اهتمامش بر خستگی فناست مرهم ابوالفرج رونی (از فرهنگ جهانگیری).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر