خس خس

«لغت نامه دهخدا»

[خِ خِ] (اِ صوت) آوازی که از سینهء شخصی برآید که مبتلا به نفس تنگی باشد (ناظم الاطباء ||) حکایت صوت سینهء سرماخورده گاه تنفس حکایت صوت سینهء سخت گرفته حکایت آواز شش بیمار (یادداشت بخط مؤلف).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر