خسران

«لغت نامه دهخدا»

[خُ] (ع مص) زیان کردن در تجارت خود و مغبون شدن( 1) (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از اقرب الموارد) زیان کردن (المصادر زوزنی) (دهار) - خسرالدنیا و الاخره؛ بزیان در هر دو سرای (یادداشت بخط مؤلف) توضیح: این عبارت آیهء قرآن است( 2) و در فارسی برای کم زیانکار آمده را || گمراه شدن|| کردن وزن (منتهی الارب) (از لسان العرب) (از تاج العروس) 22/ (از اقرب الموارد) ( 1) - مصادر دیگر: خَسر، خُسر، خَسار، خَسارَه (از باب ضرب) ( 2) - قرآن 11.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر