خسروآرای

«لغت نامه دهخدا»

[خُ رَ / رُو] (نف مرکب)آرایش دهندهء پادشاه زیب ملوک لایق شاهان : چو بشنید بهرام بالای خواست یکی جامه خسروآرای خواستفردوسی فرودآمد از کوه و بالای خواست یکی جامهء خسروآرای خواستفردوسی هم آنگاه بهرام بالای خواست یکی مغفر خسروآرای خواستفردوسی.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر