«لغت نامه دهخدا»
[خُ رُ وِ] (اِخ) نام سرزمینی است در اطراف فرات و پایتخت آنجا را اِدِس یا اورفه می نامیدند و پلوتارک خسرون را صفحهء عرب نشین می داند پادشاهان خسرون اصولًا تابع شاهان اشکانی بودند ولی گاهی نیز بر اثر پیشرفت رومیها تبعیت از آنها می کردند و چنانکه مشهور است پاکر پادشاه اشکانی پس از آنکه بعد از بلاش اول بتخت رسید خاک خسرون را به ابکار فروخت و پول آن را در توسعهء تیسفون خرج کرد ولی با وجود این فروش تا زمان مارک اورل حقوق شاهان اشکانی نسبت بپادشاه دست نشاندهء خسرون برقرار بود رجوع شود به تاریخ ایران باستان مشیرالدوله ص 2467 و 2506 و 2509.