«لغت نامه دهخدا»
[خَ] (ع مص) به هدف رسیدن تیر (منتهی الارب) تیر بر نشانه گذاره کردن یا در وی نشستن (تاج المصادر بیهقی ||) کندن ناقه زمین را بسپل در رفتن (منتهی الارب) (از تاج العروس) منه: خسقت الناقه الارض.