خسقات

«لغت نامه دهخدا»

[خَ سَ] (ع اِ) خوشرویی در سوداگری در یک بار و ترش رویی در بار دیگر و منه: انه لذو خسقات فی البیع؛ یعنی باری روا می دارد و باری فسخ بیع می کند (از منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر