«لغت نامه دهخدا»
[خَ کَ / کِ کَ دَ](مص مرکب) حمل خاشاک و خاکروبه کردن پاک و صاف کردن چیزی را از خس (آنندراج) : خس کشی می کرد پیش اسپش از میدان صبا او چو نگرفتش بتک خس خاک روبان گشت باز امیرخسرو (از آنندراج).