«لغت نامه دهخدا»
1) - در ) ( [خِ] (اِ) جراحت ریش (از فرهنگ جهانگیری) (از برهان قاطع) (از ناظم الاطباء) (از آنندراج) (انجمن آرای ناصری)( 1 انجمن آرای ناصری آمده است: بمعنی جراحت و زخم اعضا را گویند حکیم عنصری گوید: بسا زخمها کرده بود او درست مر این خسمهای مرا چاره جست چون این لغت از روی فرهنگ جهانگیری ورشیدی نگاشتم شبهتی بخاطر آمد رجوع به برهان کردم او نیز از جهانگیری لغت فرا گرفته به سروری کاشی و معیار جمالی و شمس الدین فخری و تحفه الاحباب حافظ اوبهی و فرهنگ دساتیر که اصل لغات پارس است بازآمدم در آن نام نیافتم حدس صائب یافت که جهانگیری شعر عنصری را گفته مر این زخمهای مرا چاره جست زاء ضعیف بوده محو شده و خای ممدوده نوشته صاحب جهانگیری خسم خوانده و از قرینه بمعنی زخم و جراحت دانسته و برهان و رشیدی بتقلید متابعت کرده اند و الا بایستی در بیتی از چندین هزار بیت شعرا که افزون دیده ام به تک بیت دیده شود در لغت عربی نیز نیافتم.