خسوف

«لغت نامه دهخدا»

[خَ] (ع ص، اِ) چاه بسیار آب در زمین سنگناک که آب آن منقطع نشود (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر