«لغت نامه دهخدا»
[خُشْ شا] (ع اِ) شب پره (منتهی الارب) (از تاج العروس) (از لسان العرب) (از اقرب الموارد) خفاش (یادداشت بخط مؤلف) : ور ( حمایت کند بگرداند تف خورشید از تن خشاف (سندبادنامه ص 343.