«لغت نامه دهخدا»
[خُ] (نف مرکب) خوش آینده خوش کننده (برهان قاطع) : خشای شهریار مشرق شمس الدین علی خسروی ظالم کش عاجزخشای حکیم نزاری (از جهانگیری).