«لغت نامه دهخدا»
[خِ تِ یَهْ پَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) مقصود تیر و خشتی است که پر آن سیاه است : بدست اندر یکی خشت سیه پر بسی بدخواه را کرده سیه پر چو شیر نر بر آن خوک دژم تاخت سیه پر خشت پیچان را بینداخت (ویس و رامین).