«لغت نامه دهخدا»
[خِ تِ قِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) خشتی که قماربازان برآن بجل اندازند (بجل دو استخوان کعب بود که بدان بازی کنند) و آن را در هندوستان بت بضم موحده و آخر فوقانی خوانند (آنندراج) : ببازند عشاق صبر و قرار بخشت سر خم چو خشت قمار وحید (از آنندراج) کسی نهند که جانرا نباخت بر سر او جهان کهنه بخشت قمار می ماند رفیع (از آنندراج).