«لغت نامه دهخدا»
[خِ تَ دَ کَ دَ](مص مرکب) کنایت از داد و بیداد کردن بشدت جار و جنجال راه انداختن قیامت کردن بی حیایی و پررویی کردن || کنایت از طرفداری شدید برای کسی کردن.