«لغت نامه دهخدا»
[خِ تُ گِ] (ص نسبی مرکب) آنچه از خشت و گل سازند و در آن آجر بکار نبرند - خانه های خشت و گلی؛ خانه هایی که از خشت و گل سازند || - خانه های بی دوام و غیر محکم، خانه های بناسازی.