«لغت نامه دهخدا»
[خَ شِ بَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) مقرن (اختیارات بدیعی) گیاهی است که در سواحل روید و برگ و گل آن در جراحات ردیه نافع باشد (از بحر الجواهر).