«لغت نامه دهخدا»
[خَ شِ مَ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) قسمی از خشخاش بری است برگش شبیه به برگ ترتیزک و دراز و با خشونت و مایل بسفیدی و ساقش خشن و قبهء او کوچک و شبیه بشقایق و در قوه از خشخاش بستانی قوی تر و خشخاش سیاه ضعیفتر و یک مثقال از او با ماءالعسل ملین طبع است (از تحفهء حکیم مؤمن).