خشفه

«لغت نامه دهخدا»

[خُ فَ] (ع اِ) آهوبچهء ماده ای که نخست زاده یا نخست برفتارآمده (منتهی الارب) (از تاج العروس) خِشفَه خَشفَه.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر