«لغت نامه دهخدا»
[خُ تَ] (مص مرکب)بی شرط و گرو قمار بازی کردن (از برهان قاطع) (آنندراج) (انجمن آرای ناصری) (شرفنامهء منیری||) هرچه اسباب بود بتمام درباختن (شرفنامهء منیری) کنایه از سامان و مایعرف خود را باختن (برهان قاطع) (آنندراج) (انجمن آرای ناصری) : چشم من با رخ تو هر دو جهان خشک می بازد و تر می ماند خاقانی (از آنندراج).