خشک چوب

«لغت نامه دهخدا»

[خُ] (اِ مرکب) چوب خشک (ناظم الاطباء) چوبی که خشک شده باشد مقابل چوب تر.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر